Πρώτα, ήταν το σκοτάδι.
Μετά ήρθαν οι Ξένοι.
Ήταν μια φυλή τόσο παλιά, όσο ο χρόνος ο ίδιος.
Είχαν τελειοποιήσει την απόλυτη τεχνολογία,
την ικανότητα ν' αλλάζουν τη φυσική πραγματικότητα με τη θέληση και μόνο.
Ονομάζουν αυτήν την ικανότητα "Συντονισμό".
Αλλά πέθαιναν.
Ο πολιτισμός τους ήταν σε παρακμή.
και έτσι εγκατέλειψαν τον κόσμο τους,
ψάχνοντας μια θεραπεία για τη δική τους θνησιμότητα.
To αέναο ταξίδι τους, τούς έφερε σ' ένα μικρό, γαλάζιο κόσμο...
στην πιο μακρινή γωνία του γαλαξία.
Τον κόσμο μας.
Εδώ, σκέφτηκαν ότι είχαν επιτέλους βρει...
αυτό το οποίο έψαχναν.
Το όνομά μου είναι Δρ.Ντάνιελ Πόε Σρέμπερ.
Eίμαι απλώς ένας άνθρωπος.
Βοηθάω τους Ξένους να διεξάγουν τα πειράματά τους.
Πρόδωσα το ίδιο μου το είδος.
Μπερδευτήκατε,έτσι;
Φοβισμένος. Δεν πειράζει. Μπορώ να σας βοηθήσω.
-Ποιος είναι; -Είμαι γιατρός.
Πρέπει να μ' ακούτε. Χάσατε τη μνήμη σας.
Ήταν ένα πείραμα. Κάτι πήγε λάθος.
Η μνήμη σας έσβησε. Με καταλαβαίνετε;
Όχι, δεν καταλαβαίνω. Τι συμβαίνει εδώ;
Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται για 'σένα, καθώς μιλάμε.
Μην τους αφήσεις να σε βρουν. Φύγε τώρα.
Είσαι εκεί;
Έι, κ. Μέρντοκ, το αυτόματο μηχάνημα σάς φώναξε.
Είπε ότι άφησες το πορτοφόλι σου εκεί.
Προτείνω να το ανακτήσετε, αφού πληρώσατε μόνο για τρεις εβδομάδες
και αυτές πέρασαν 10 λεπτά πριν.
Ήμουν εδώ τρεις εβδομάδες;
Είναι ακριβώς εκεί, στο μαύρο και άσπρο, κ. Μέρντοκ.
Μέρα και ημερομηνία.
Φτιάχνουμε τα βιβλία μας με τον τρόπο που φτιάχνουμε τα κρεβάτια μας, καθαρά και συγυρισμένα.
-Θα το τακτοποιήσω αργότερα. -Φρόντισε να το κάνεις.
To μόνο πράγμα που σε κάνει φιλοξενούμενο σ' αυτό το μέρος..
είναι μετρητά στην κάνη του τουφεκιού!
Κανόνες καταστήματος. Τρεις εβδομάδες, είναι τρεις εβδομάδες.
Όχι μέρες δωρεάν για καλή συμπεριφορά
Ο κ.Μέρντοκ,έτσι; Πού είναι;
Μόλις έφυγε, ούτε πριν από πέντε λεπτά.
Κοιμήσου τώρα.
Όταν ο ρυθμός της ρούμπα αρχίζει να παίζει
Χόρεψε μαζί μου
Κάνε με να λικνιστώ
Όπως ο ωκεανός αγκαλιάζει την ακτή
Κράτα με σφιχτά
Λίκνισέ με περισσότερο
Όπως ένα λουλούδι λυγίζει στο αγιάζι
Γύρε μαζί μου
Λικνίσου με χάρη
Όταν χορεύουμε, έχεις τον τρόπο σου μαζί μου
Μείνε μαζί μου
Λικνίσου μαζί μου
Έι, γλυκειά μου, είπε ότι ήταν ο γιατρός του άντρα σου
Ήθελε να μιλήσει μαζί σου.
Συγγνώμη.
-Γιατρέ.. -Σρέμπερ.
Παρακαλώ, δε θα περάσετε μέσα; Πρέπει να είστε η Έμμα Μέρντοκ.
Ευχαριστώ που ήρθατε να με δείτε τόσο σύντομα.
Τί είναι αυτό;
Ένα μάλλον βάναυσο πείραμα, σχεδιασμένο να προχωρήσει τις έρευνές μου.
Δεν καταλαβαίνω. Λέτε ότι είστε ο γιατρός του άντρα μου,
αλλά δε σας ανέφερε ποτέ σ' εμένα.
Η αλήθεια είναι, ότι ο Τζων ερχόταν να δει εμένα...
για αρκετό καιρό.
Πάλευε με τα αισθήματα προδοσίας..
προερχόμενα από τις δυσκολίες του γάμου σας
-Ο Τζων σας είπε τι έγινε. -Ναι.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που τον είδατε;
Πριν τρεις εβδομάδες. Πακετάρισε μια βαλίτσα.
Ήταν πολύ θυμωμένος μαζί μου.
Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό για εσάς,
αλλά για χάρη του Τζων,
Θα ήθελα να με θεωρείτε φίλο σας,Έμμα.
Φαίνεται ότι ο Τζων υπέστη μια ψυχωτική κρίση.
-Ολοκληρωτική απώλεια μνήμης. -Δεν μπορεί να μιλάτε σοβαρά.
Ω!,όμως μιλάω. Μπορεί να είναι ψυχωτικός.
Ακόμα και βίαιος.
Αν τυχόν επικοινωνήσει μαζί σας, πρέπει να μου τηλεφωνήσετε αμέσως.
Όπου και αν είναι ο άντρας σας, ψάχνει...
για τον εαυτό του.
Καλησπέρα, κ.Μέρντοκ. Είστε η κ. Μέρντοκ, έτσι δεν είναι;
Κ."T" κάτι Μέρντοκ;
Τ. Μέρντοκ. Ποιό είναι το όνομά σου; Τζάστιν; Τζέρι;
Το όνομά μου είναι Τζέισον Μέρντοκ. Τζων Μέρντοκ.
Τζέικ Μέρντοκ. Τι γίνεται; Γεια σου Τζακ Μέρντοκ.
Πρέπει να συνέλθω.
Είπα στον τύπο, μετρητά στην κάνη του τουφεκιού.
Είπα, "Κοίτα, τρεις εβδομάδες, είναι τρεις εβδομάδες."
-Πού είναι ο τυχερός μας νικητής; -Πάνω, κύριε. Δωμάτιο 614.
Το κωλ-γκερλ.
-Καλησπέρα, Χάσελμπεκ. -Επιθεωρητά Μπερνστεντ.
Τα κορδόνια σου είναι λυτά.
Συγγνώμη.
Είμαι χαρούμενος που είστε εδώ, κύριε.
Λένε ότι ο ντετέκτιβ Βαλένσκι τρελάθηκε.
Απλώς πάρε ότι μου δίνουν, Χάσελμπεκ.
-Ευχαριστώ πολύ. -Συγγνώμη.
-Α, εσύ είσαι.
-Άφησες το πορτοφόλι σου εδώ. -Πότε το έκανα αυτό;
Όταν ήσουν τελευταία εδώ. -Πότε ήταν αυτό;
Όταν άφησες το πορτοφόλι σου. Περιμένεις εμένα για να θυμηθείς;
-Συγγνώμη! -Όχι, όχι, σοβαρά.
-Πού πηγαίνεις αρχηγέ; -Σπίτι.
Και πού είναι το σπίτι;
Δεν έχετε εσείς αλήτες τίποτα καλύτερο να κάνετε;
Απλώς κάνω τη δουλειά μου, Μέι.
Υπάρχει ένας δολοφόνος εκεί έξω.
Ψάξτε γι' αυτόν, αντί να χασομεράτε.
Πηγαίνετε. Φύγετε από εδώ.
Έλα.
Γιατί κάνει τόση φασαρία; Για έξι πουτάνες;
-Έτσι πιστεύω κύριε. -Δώστε στον άνθρωπο "Α" για την προσπάθεια.
Λοιπόν, Χάσελμπεκ,
τι είδους δολοφόνου σταματάει για να σώσει ένα ετοιμοθάνατο ψάρι;
-Δεν ξέρω κύριε. -Μπέρνστεντ.
Τί σου πήρε τόσο πολύ; Ο δολοφόνος κάνει κύκλους γύρω μας,
χάρη στο Βαλένσκι.
Με όλο το σεβασμό κ. Αρχιεπιθεωρητά,
ξέρω τον Έντυ εδώ και πολύ καιρό και είναι καλός αστυνομικός.
Ότι είδους αστυνομικός, υπήρξε ο Βαλένσκι κάποτε...
το άφησε να περάσει, εδώ και πολύ καιρό.
Άσε με να μιλήσω στον Μπέρνστεντ!
Έλα! Κρατήσου!
Φρανκ!
-Πιάσε το χέρι του! -Μας παρακολουθούν.
-Όρθιος,στα πόδια σου! -Δεν υπάρχει διέξοδος!
Θεέ, βλέπεις;
Άσε με να φύγω! Δεν πρόκειται να σε πειράξω.
-Τί ήταν αυτό; -Βαλένσκι.
Τιμωρούμαι για τις αμαρτίες μου, σωστά;
Τί έκανα για να το κληρονομήσω αυτό; Από πού ξεκινάς;
Λοιπόν,όλα όσα ο ντετέκτιβ Βαλένσκι δεσμεύτηκε στα χαρτιά...
θα έπρεπε να είναι εδώ, έτσι..
Το μόνο πράγμα που θα έπρεπε να δεσμευτεί, είναι ο ίδιος ο Βαλένσκι.
Τίποτα παρόμοιο όσο μια μικρή, υγιή παράνοια.
Ήρθα εδώ για να καταθέσω αίτηση εξαφάνισης για το σύζυγό μου.
-Πήγαινε το στο μπροστινό γραφείο. -Μού είπαν να έρθω σ' εσάς.
Το όνομά του είναι Τζων Μέρντοκ.
Σημαίνουν τίποτα αυτά τα ονόματα για 'σένα;
Ποιες είναι αυτές οι γυναίκες;
Γιατί ψάχνετε το σύζυγό μου;
Πρόκειται να τον κατηγορήσετε για κάτι;
-Ίσως. Ίσως φόνο. -Ποιανού το φόνο;
-Ποιόν απ' όλους; -Για όλους.
Κ.Μέρντοκ, συγγνώμη. Δεν ήθελα να σας αναστατώσω.
Συγγνώμη που ήρθα. Έκανα λάθος.
Εάν μπορούσατε, δώστε μου μισό δευτερόλεπτο να σας εξηγήσω.
Συναντηθήκαμε πριν;
Εάν συναντηθήκαμε, εύχομαι ν' αναπνέετε ακόμα.
Ποιό είναι το όνομά σου, γλύκα;
Λοιπόν, αυτό είναι ένα ταιριαστό όνομα.
Απλώς σκεφτόμουν.
Τι...
Φαίνεται λίγο επικίνδυνο ...αμέσως τώρα.
Πώς ξέρεις, ότι δεν είμαι ο δολοφόνος;
Δε φαίνεσαι τύπος δολοφόνου. Γιατί;
Αισθάνεσαι τίποτα ορμές, που θα έπρεπε να ξέρω;
Γαμώτο!
Φαίνεται ότι ανακάλυψες τη δυσάρεστη φύση σου.
-Ποιος είσαι; -Ίσως ρωτάμε την ίδια ερώτηση.
Κοιμήσου...τώρα.
Μπορεί να Συντονιστεί!
Τί πρέπει να γίνει; Αυτός ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος.
-Λέγεται ότι είναι ικανός να συντονιστεί. -Αδύνατο!
Το είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια.
Κατά περίσταση το αποτύπωμα δεν πιάνει.
Συμπεριφέρονται αλλοπρόσαλλα όταν ξυπνάνε.
Τους βρίσκουμε να περιπλανώνται σα χαμένα παιδιά.
Αλλά αυτό είναι διαφορετικό, έτσι;
-Τί έχει να πει ο γιατρός; -Απέτυχε να αναφέρει.
-Και ο κ.Γρήγορος; -Δεν υπάρχει πια κ. Γρήγορος
Κ.Γρήγορος...νεκρός,ναι.
Δύστυχε, δύστυχε κ.Γρήγορε.
Κ.Βιβλίο...ξέρει;
Δε θα έπρεπε να ξέρουμε, κ.Χέρι;
Ελπίζαμε να μάθουμε περισσότερα πριν τα μοιραστούμε μαζί σας.
Δεν μπορούμε να μάθουμε τίποτα, μέχρι να τον εξουσιάσουμε.
Πρέπει να έχουμε αυτόν τον άνθρωπο.
Η μάρκα μου, ελπίζω.
Ανησυχούσα για 'σένα.
Με τιμωρείς;
Εάν εξαφανιστείς, είναι ο τρόπος σου να με τιμωρείς.
Δεν το εκτιμώ αυτό.
Γιατί μιλάς;
Βρήκα αυτά τα κλειδιά στην τσέπη μου, γι' αυτό υποθέτω ότι ζω εδώ.
-Υποτίθεται ότι είσαι η γυναίκα μου; -"Υποτίθεται;"
Στ' αλήθεια...δεν ξέρεις ποια είμαι, έτσι;
Ο γιατρός σου, μου τηλεφώνησε. Ανησυχούσε ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί.
Ο γιατρός μου;
Μου έδωσε αυτήν την κάρτα. Είναι απελπισμένος να σε βρει.
Νιώθω ότι ζω τον εφιάλτη κάποιου άλλου.
Tί συνέβη σε 'μένα; Γιατί έβλεπα γιατρό;
Είχα μία σχέση.
Ήσουν θυμωμένος μαζί μου.
Ώρα κλεισίματος. Η πισίνα είναι τώρα κλειστή.
Το πιο ατυχές είναι ...
ότι αναγκαστήκαμε να ψάξουμε εσένα εδώ έξω.
Ξέρεις πόσο άβολη βρίσκουμε αυτήν την υγρασία.
-Συγγνώμη. Απέτυχα να αναφέρω, έτσι;
Ήμουν φοβισμένος. Έχω αδύναμη καρδιά ξέρετε.
Η αδυναμία σου δεν νομίζουμε ότι έχει σχέση με την καρδιά.
Βρήκαμε αυτό στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.
Πρέπει να αναπαράγουμε τις αναμνήσεις του κ. Μέρντοκ ξανά;
Προσπάθησα να τον ξανασταμπάρω, αλλά ξύπνησε.
Πέταξε τη σύριγγα από το χέρι μου.
-Δεν έχει μνήμες, τότε; -Μόνο αποσπάσματα.
Η διαδικασία διακόπηκε.
Υποθέτω ότι είναι απλώς θέμα να τον συμμαζέψουμε.
Είχατε αδέσποτα και πριν, έτσι;
Αυτός δεν είναι αδέσποτο, Δόκτωρ. Αυτός μπορεί να Συντονιστεί.
Αλλά αυτό είναι αδύνατο. Μόνο εσείς έχετε αυτήν την ικανότητα.
Θα επεξεργαστείς άλλη φόρμα...
της μνήμης του υποκειμένου, έτσι;
Βέβαια. Θα τον σταμπάρω ξανά.
Τους χρειαζόμαστε για έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό.
Είναι σχεδόν μεσάνυχτα Δρ. Σρέμπερ.
Θα μιλήσουμε ξανά, μετά το σημερινό Συντονισμό,
αλλά όχι άλλες καθυστερήσεις, έτσι;
Όχι άλλες ασυνέπειες στη συμπεριφορά σου.
Η αστυνομία σ' έψαχνε.
Ξέρω. Είδα τις εφημερίδες.
"Δολοφόνος παραφυλάει πολίτες της πόλης"
Ήμουν με μια απ' αυτές τις γυναίκες.
-Πριν έρθω εδώ απόψε. -Δεν καταλαβαίνω.
Τη γνώρισα έξω από ένα Αυτοματείο. Υποθέτω ότι ήθελα να τεστάρω τον εαυτό μου.
Ήθελα να ξέρω αν το είχα μέσα μου να κάνω τέτοια πράγματα.
Ίσως έχω χάσει το μυαλό μου,
αλλά όποιος και αν είμαι, είμαι ακόμα εγώ και δεν είμαι δολοφόνος.
Σε πιστεύω.
Ναι;
-Τί; -Το αμάξι απ' έξω.
Αυτό με το οποίο ήρθες.
Είναι αστυνομικό. Με άφησε εδώ.
Δεν ήξερα ότι ήταν ακόμα εδώ.
Ακίνητος κύριε!
-Περίμενε. Έχεις το λάθος άνθρωπο. -Σταθείτε πλάι, παρακαλώ!
Δε σκότωσα κανένα.
Προς το παρόν είσαι μόνο ύποπτος.
Παραδόσου. Θ' ακούσω ότι έχεις να μου πεις.
Δε θα πιστέψεις τι έχω να πω.
-Δοκίμασέ με. -Κάποιος με κυνηγάει.
Είναι μια ομάδα ανθρώπων. Με θέλουν νεκρό.
Και δεν ξέρω καν αν ...δε είναι ούτε...
Ποιος πρόκειται ν' ακούσει έναν τρελό;
-Σταθείτε στο πλάι κ. Μέρντοκ. -Τρέξε.
Κανείς ποτέ δε με ακούει.
Μέρντοκ, σταμάτα!
-Πόσο ακόμα; -Σχεδόν φτάσαμε φίλε.
Μήπως ξέρεις το δρόμο για την ακτή Σελ;
Αστειεύεσαι! Εγώ και η γυναίκα μου περάσαμε το μήνα του μέλιτος εδώ.
Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πάρεις τον κεντρικό δρόμο δυτικά για...
Ή μήπως είναι το σταυροδρόμι... Αυτό είναι περίεργο
Δεν μπορώ να θυμηθώ αν είναι η κεντρική οδός δυτικά..
ή το Κροστάουν.
Συγγνώμη επιθεωρητά. Δεν μπορώ να βοηθήσω,
αλλά πρόκειται ν' αργήσω για ένα ραντεβού.
Σ'ευχαριστώ για το χρόνο σου.
Υπάρχει ένα πράγμα που με προβληματίζει.
Γνώρισα αρκετούς δολοφόνους στην πορεία της δουλειάς μου.
Ο Μέρντοκ δε φαίνεται τέτοιος.
Ίσως δεν έχεις συνηθίσει να φτάνεις μέχρι βαθιά αρκετά.
Ξέρω πότε κάποιος μου λέει ψέματα Δόκτωρ.
Επιθεωρητά, η κρίση προσωπικοτήτων τυγχάνει να είναι η δουλειά μου.
Ίσως μπορείς να μου δώσεις κάποιες υποδείξεις..
Φυσικά. Ας πάρουμε εσάς, για παράδειγμα.
Είστε ένας ιδιότροπος άνθρωπος. Δυναμικός
Αναλωμένος από λεπτομέρειες.
Θα έλεγε ότι η ζωή σας είναι αρκετά μοναχική.
Καλό απόγευμα, Επιθεωρητά. Πρέπει να πηγαίνω.
Πέρνα μέσα.
-Πώς είναι; -Τα ίδια.
Βαλένσκι; Εγώ είμαι Φρανκ
Έλα μέσα Φρανκ
Κλείσε την πόρτα.
Έψαχνα κάποιες παλιές σου αναφορές.
Είναι μια ενδιαφέρουσα υπόθεση.
Απ' αυτές που φτιάχνουν την καριέρα κάποιου.
-Ή τη χαλάνε. -Ναι, ήμουν σ' αυτήν την υπόθεση.
Και μετά τι; Τί έγινε τότε Έντυ;
Τίποτα δεν έγινε, Φρανκ.
Απλώς περνούσα την ώρα στον υπόγειο,
κάνοντας κύκλους.
Συλλογίζοντας σε κύκλους. Δεν υπάρχει διέξοδος.
Πήγα σ' ολόκληρη την πόλη.
Τρομάζεις τη γυναίκα σου, Έντυ.
Δεν είναι η γυναίκα μου.
Δεν ξέρω ποια είναι ή ποιος από εμάς είναι.
-Τί σε κάνει να το λες αυτό; -Σκέφτεσαι το παρελθόν καθόλου;
Τόσο όσο ο καθένας.
Βλέπεις, προσπαθούσα να θυμηθώ πράγματα...
καθαρά να θυμηθώ πράγματα από το παρελθόν μου.
Αλλά όσο πιο πολύ προσπαθώ να θυμηθώ πίσω,
τόσο πιο πολύ αποκαλύπτεται.
Τίποτα απ' αυτά δε μοιάζει αληθινό.
Είναι σαν να ονειρευόμουν αυτή τη ζωή,
και όταν τελικά ξυπνάω, θα είμαι κάποιος άλλος,
κάποιος τελείως διαφορετικός.
Είδες κάτι, έτσι δεν είναι Έντυ;
Κάτι σχετικό με την υπόθεση.
Δεν υπάρχει υπόθεση! Ποτέ δεν υπήρξε!
Είναι απλώς ένα μεγάλο αστείο. Είναι ένα αστείο!
Οι σημερινές απαιτήσεις είναι...
12 οικογενειακά άλμπουμ,
εννιά προσωπικά ημερολόγια,
17 ερωτικά γράμματα,
ποικίλες παιδικές φωτογραφίες,
απαραίτητες λανθασμένες ταυτότητες και κάρτες ασφάλισης.
Αυτά φέρνουν πίσω αναμνήσεις.
Αυτή εδώ είναι ακόμα ζεστή.
Τί είναι;
Οι αναμνήσεις ενός σπουδαίου εραστή;
Ένας κατάλογος κατακτήσεων;
Σύντομα θα το ανακαλύψουμε.
Δε θα το εκτιμούσες αυτό,
έτσι δεν είναι κ.Οποιοδήποτε-το-όνομά σου είναι;
Όχι αυτού του είδους την κατάκτηση, που ποτέ θα καταλάβαινες.
Ας δούμε.
Μια πινελιά δυστυχισμένης παιδικής ηλικίας...
μια δόση εφηβικής επανάστασης...
Και τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό...
ένας τραγικός θάνατος στην οικογένεια.
Κ. Βιβλίο.
Γιατί ο Μέρντοκ δεν κοιμάται κατά τη διάρκεια του Συντονισμού;
Ίσως είναι ένα βήμα πάνω από την κλίμακα εξέλιξης.
Ένα φρικιό της φύσης.
Προσαρμόζεται για να επιβιώσει. Τί περίμενες;
Δεν ψάχνατε εσείς για την ανθρώπινη ψυχή;
Δεν είναι αυτός ο σκοπός του μικρού σας ζωολογικού κήπου;
Γι' αυτό δεν αλλάζετε ανθρώπους και πράγματα κάθε νύχτα;
Ίσως τελικά βρήκατε αυτό που ψάχνατε,
και πρόκειται να σας δαγκώσει στα...
Απαιτούνται αρκετές από τις ζωές σας...
για να κατακτήσετε τα δώρα μας.
Η ιδέα ότι ένας απλός άνθρωπος...
θα μπορούσε να αναπτύξει την ικανότητα να Συντονιστεί είναι...
Παράλογη, ξέρω.
Τί άλλη εξήγηση υπάρχει;
Ήρθε η ώρα.
Κλείστο.
Ο Φρέντρικσον λέει ότι θα με απαλλάξει από τη νυχτερινή βάρδια.
Ήταν καιρός, αγάπη μου.
Ξύπνα.
Ξύπνα!
Μπορεί κανείς να μ' ακούσει;
Ας αρχίσει ο Συντονισμός.
Oι Γκουντγουϊνς.
Τσάρλι, Σύλβια.
Τζέιν και ο μικρός Μάθιου.
Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.
Πιθανόν έχουν κατάλυμα υπηρέτριας...
πριν η νύχτα περάσει.
Ο Δρ.Σρέμπερ υποθέτω.
Εσύ είσαι.
Έλα μέσα.
Αυτός δεν είναι τρόπος να υποδεχτείτε ασθενή, Δόκτωρ,
εάν αυτό είσαι.
Παρακαλώ, εγώ...
Γιατί είναι όλοι κοιμισμένοι;
Σε παρακαλώ χαμήλωσε τη φωνή σου.
Δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα. Τί έκανες;
Τίποτα. Θέλω να σε βοηθήσω.
Δεν μπορούμε να μιλήσουμε εδώ. Εάν μας δουν μαζί...
Δε με νοιάζει. Θέλω απαντήσεις. Τώρα!
Ποιοί είναι αυτοί; Γιατί θέλουν να με σκοτώσουν;
Απάντησέ μου!
Θεέ μου.
-Στ' αλήθεια μπορείς να το κάνεις. -Εγώ το έκανα αυτό;
Άκουσε με. Έχεις τη δύναμή τους.
Μπορείς να κάνεις πράγματα να συμβούν με τη θέληση και μόνο.
Το ονομάζουν "Συντονισμό".
Έτσι αλλάζουν τα κτίρια.
Μόλις τώρα ενέργησες αντανακλαστικά,
αλλά μπορώ να σε διδάξω να ελέγχεις τη δύναμή σου.
Μπορούμε να τους σταματήσουμε. Μπορούμε να πάρουμε την πόλη πίσω.
Τα γυαλιά μου.
Έκανε άσχημη εντύπωση στην εταιρία,
τρελά τριγυρνώντας, όπως έκανε.
Έτσι είπα στον Φρέντρικσον, ότι τον απολύω.
Καλά έκανες, αγάπη μου.
Μου επιτέθηκε. Δεν ξέρω που πήγε.
Έλα, Δρ.Σρέμπερ. Έχουμε πολλά να κάνουμε.
-Ναι; -Ναι.
Λένε ότι είσαι ένας περιτρεχάμενος εραστής.
Παρ' όλο που το λες, δεν είναι έτσι.
Αλλά αν μ' απατήσεις με άλλη.
Θα το ξέρω, πίστεψέ με, θα το ξέρω.
To σημερινό πείραμα θα διεξαχθεί σ' αυτές τις τοποθεσίες.
Το πρώτο υποκείμενο θα σταμπαριστεί στη Λεωφόρο Μ.
Κ.Βιβλίο, υπάρχει ένα πρόβλημα.
Δεν υπάρχει Λεωφόρος Μ.
Δεν μπορέσαμε να την ολοκληρώσουμε.
Κατά τη διάρκεια του τελευταίου Συντονισμού, ανιχνεύσαμε απώλεια ελέγχου.
Μια αντίθετη επίδραση πάνω στις μηχανές;
Αυτός ο άνθρωπος, ο Μέρντοκ, είναι πιο ισχυρός απ' ότι νομίζαμε.
Γίνεται σαν και εμάς.
Γι' αυτό πρέπει να γίνουμε σαν και αυτόν.
Ο Δόκτωρ έπραξε, όπως του ζητήσαμε;
Τα έργα και οι μέρες του Τζων Μέρντοκ, τόμος δεύτερος.
Δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό.
Ο Μέρντοκ δεν κατέχει αυτές τις μνήμες, έτσι;
Πώς θα μας επιτρέψει το αποτύπωμά του, να τον βρούμε;
Όπου και αν πάει, όποιον και αν ψάχνει...
θα είναι γνωστό σ' εμάς.
Και καθώς θ' ακολουθεί τα στοιχεία, έτσι θα ακολουθούμε τις αναμνήσεις.
Αλλά να σταμπάρουμε έναν από εμάς;
Η αποτυχία έχει ήδη έρθει.
Αυτό που προτείνει ο κ. Χέρι είναι η μόνη μας επιλογή.
Στάμπαρε.
Αυτό ίσως τσιμπήσει λίγο.
Έγινε;
Μάλιστα, κ.Βιβλίο.
Έχω τον Τζων Μέρντοκ στο μυαλό μου.
"Τζόνυ...
"Βρήκα αυτήν την κάρτα ανάμεσα στα πράγματα της μητέρας σου.
"Φέρνει αναμνήσεις, έτσι δεν είναι;
"Πέρνα καμιά φορά.
"Θα δούμε αν μπορούμε να πιάσουμε και άλλη γοργόνα.
"Με αγάπη στην Έμα. Καρλ"
Καρλ.
Καρλ Χάρις.
Χάρις.
Συγγνώμη. Προς τα πού είναι η Λεωφόρος C;
Δοκίμασε τον υπόγειο.
Έχεις κανά πρόβλημα, φίλε;
Δουλεύεις εδώ αρκετό καιρό;
25 χρόνια. Καθόλου διακοπές για καλή συμπεριφορά.
Ψάχνουμε για τον Τζων Μέρντοκ.
Δεν ξέρει τίποτα κ. Χέρι.
Αδιέξοδο, κ.Τοίχε.
Νομίζαμε ότι το αποτύπωμά του, θα μάς επέτρεπε να τον εντοπίσουμε.
Αλλά αντίθετα, βρεθήκαμε εδώ.
-Αυτό είναι παράλογο. -Τα ένστικτα είναι παράλογα.
Πρέπει να ακολουθήσουμε όπου οδηγούν, έτσι;
Ο κ.Ύπνος προτείνει, ότι ίσως πάει σε μέρη γνωστά.
Στη δουλειά του.
Δεν τον νοιάζει η δουλειά μας.
Εντρυφήστε, κ.Χέρι.
Εάν ήσασταν ο Μέρντοκ, έτσι;
Εάν ήμουν ο Μέρντοκ...
Θα θυμόμουν, πόσο πολύ με πλήγωσε η γυναίκα μου...
με το να κοιμηθεί μ' άλλον άντρα.
Και μετά...
Θα έψαχνα έναν τρόπο να την πληγώσω σε αντίποινα.
Άσε με μόνο μαζί της. Δεν υπάρχει δουλειά.
Όλα αλλάζουν. Πλατφόρμα τρία.
Όλα αλλάζουν;
Συγγνώμη, πώς πηγαίνω στο τέρμα της γραμμής;
Θέλεις το Εξπρές.
Πώς και έτσι, δε σταμάτησε το τρένο;
Αυτό είναι το Εξπρές.
Δεν υπάρχει διέξοδος.
Δεν μπορείς να βγεις από την πόλη. Δοκίμασα.
Είσαι ο Μέρντοκ, έτσι δεν είναι;
Αυτός για τον οποίο ψάχνουν.
Δεν είσαι δολοφόνος.
Σου την έστησαν με μια ψεύτικη ταυτότητα,
όπως και όλους εδώ μέσα.
-Ποιος είσαι; -Ήμουν αστυνομικός.
Τουλάχιστον σ' αυτήν τη ζωή ήμουν.
Κλέβουν τις αναμνήσεις των ανθρώπων.
Μετά τις αλλάζουν μεταξύ μας.
Τούς έχω δει να το κάνουν, μπροστά και πίσω...
μέχρι κανείς να μην ξέρει ποιος είναι πια.
Πώς τα ξέρεις όλα αυτά;
Μια στις τόσες, ένας από εμάς ξυπνάει...
καθώς αλλάζουν τα πράγματα.
Δεν πρέπει να συμβαίνει, αλλά συμβαίνει.
Συνέβη σε 'μένα.
Θα έρθουν να σε ψάξουν.
Όπως ακριβώς θα έρθουν να ψάξουν για 'μένα.
Αλλά δεν πειράζει.
Βρήκα διέξοδο.
Ήταν εδώ.
Χθες το βράδυ.
Αυτό ήταν το σπίτι του.
Τότε ήταν όταν την αγαπήσαμε.
Όλα αυτά είναι ωραία και καλά,
αλλά χρειαζόμαστε ένα πιο πρακτικό σύνδεσμο...
στην τωρινή του κατάσταση.
Και ξέρω που θα τη βρω.
Είμαστε πολύ τυχεροί, αν το σκεφτείς.
Συγγνώμη;
Που μπορούμε να ξαναεπισκεπτόμαστε αυτά τα μέρη...
που σήμαιναν τόσα πολλά για εμάς.
Νόμιζα ότι μας καταδιώκανε.
Ίσως.
Υπήρχε ένα φέρρυ, όταν ήμουν αγόρι.
Το μεγαλύτερο πράγμα, που είδες ποτέ.
Άναβε σαν πλεούμενη γενέθλια τούρτα.
Αυτό ακριβώς μου είπε κάποτε ο σύζυγός μου.
Σ' αυτό το ίδιο το σημείο.
Πού είναι ο σύζυγός σου τώρα;
Μακάρι να ήξερα, Τι σε φέρνει εδώ;
Γνώρισα τη γυναίκα μου σ' αυτό το σημείο.
Εδώ γνώρισα το σύζυγό μου.
Μικρός κόσμος.
Τι κάνεις εδώ;
Σ' ακολουθούσα.
Ακίνητη!
Τζώνυ;
Πέρασε τόσος καιρός...
Νόμιζα ότι ξέχασες το θείο σου, τον Καρλ.
Άτιμε!
Θείε Καρλ...
Περίμενε.
-Eγώ είμαι αυτός; -Ναι.
Η ακτή Σελ, είναι το μέρος που μεγάλωσα;
Αυτό είπα. Ακτή Σελ.
-Η ιδιαίτερη πατρίδα σου. -Πρέπει να πάω εκεί.
Πώς πηγαίνω εκεί;
Δεν ξέρω. Έχω να πάω εκεί, χρόνια.
Πρέπει να θυμηθείς. Πρέπει να έχεις κάποια ιδέα.
Συγγνώμη, Τζώνυ.
Το γερασμένο σκαρί, δεν είναι αυτό που ήταν.
-Ήταν τόσο φωτεινά. -Ευτυχισμένοι καιροί, υποθέτω.
Πάντα έγραφες κάτι βιαστικά, σ' αυτό το καταραμένο βιβλίο.
Εδώ είμαι εγώ και ο πατέρας σου.
Τι ζευγάρι όμορφων ηλιθίων!
Τί έγινε στους γονείς μου;
Πού είναι τώρα;
Είναι νεκροί, Τζώνυ.
Πέθαναν, όταν κάηκε το σπίτι.
Σε φρόντισα.
Δε το θυμάσαι αυτό, πραγματικά;
Τί είναι αυτό; Τί είναι αυτό;
Είναι μια ουλή.
Έκαψες το χέρι σου άσχημα στη φωτιά.
Τί σημαίνει;
Σημαίνει, ότι όλα είναι ψέματα:
Ο σύζυγός μου, μου είπε ότι ήταν εδώ.
Μου είπε, ότι ήθελε να τεστάρει τον εαυτό του.
Να δει εάν...
είναι ικανός...
Ήθελα να της μιλήσω.
Σκέφτηκα, ότι θα με βοηθούσε να τον βρω.
Θα καλέσω τα κεντρικά.
Είναι όμορφο.
Ήταν ένα δώρο από τη μητέρα μου.
Πέθανε πρόσφατα.
Το κρατάω μαζί μου, για να μου τη θυμίζει.
Συγγνώμη.
Είναι παράξενο, πάντως.
Δεν μπορώ να θυμηθώ, πότε μου το έδωσε.
Πώς νομίζεις, ότι θα μπορούσα να ξεχάσω κάτι τέτοιο;
Τί συμβαίνει, Επιθεωρητά;
Δεν είμαι σίγουρος ότι ξέρω, πια.
Άφησα το παλιό σου δωμάτιο, όπως ήταν.
Μπορείς να κοιμηθείς εδώ απόψε.
Είμαι χαρούμενος, που σε έχω πίσω, Τζώνυ.
-Ακόμα και αν είναι για μια νύχτα. -Καρλ.
-Είναι αυτή η σωστή ώρα; -Σίγουρα, γιατί;
Το ρολόι πάει θαυμάσια, από τότε που το αγόρασα.
-Π.μ ή μ.μ;
-Τί νομίζεις; -Δεν καταλαβαίνω.
Πώς μπορεί να είναι νύχτα ήδη; -Τί έγινε η μέρα;
Είσαι κουρασμένος. Όλα είναι πιθανά.
Κοιμήσου λίγο.
Θα τα ξεκαθαρίσουμε όλα αύριο.
Έλα...
Είναι εδώ. Συμπεριφέρεται περίεργα.
Ξέρω. Δεν είναι ο εαυτός του.
Κράτα τον εκεί και θα έρθω.
-Θα προσπαθήσω. -Ευχαριστώ. Γειά.
Δεν μπορώ να υποσχεθώ τίποτα. Θα δούμε τι θα γίνει.
Απλώς θέλαμε να βοηθήσουμε.
Καρλ. θείε Κάρλ.
Αν έχεις μπλέξει, ίσως μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Είχαμε να σε δούμε, αρκετό καιρό.
Κ. Μέρντοκ, ήσασταν η αίτία τόσης καταπόνησης.
-Άρχισε να μιλάς. -Δεν υπάρχει ανάγκη γι' αυτό.
Δεν υπάρχει διαφυγή.Η πόλη είναι δική μας. Εμείς τη φτιάξαμε.
Για τι μιλάς;
Σχεδιάσαμε την πόλη, πάνω σε κλεμμένες αναμνήσεις.
Διαφορετικές εποχές, διαφορετικά παρελθόντα, όλα αναμειγμένα σ' ένα.
Κάθε βράδυ το επαναλαμβάνουμε, το βελτιώνουμε, ώστε να μάθουμε.
-Να μάθετε τί; -Σχετικά μ' εσάς.
Εσάς και τους συμπολίτες σας. Τί σας κάνει ανθρώπινους.
-Γιατί; -Πρέπει να γίνουμε σαν και εσάς.
Σας καταλαβαίνω τώρα.
Θυμάμαι αυτά, που εσείς δε θυμάστε, αυτά που σάς λείπουν.
Ο ωκεανός, έτσι; Το τρέξιμο ανάμεσα στα κύματα, σαν παιδί.
Η συνάντηση με την Έμμα στον ποταμό, το πρώτο φιλί που επακολούθησε.
-Τί είσαι; -Έχετε δει τι είμαστε.
Χρησιμοποιούμε τους νεκρούς σας, ως φορεία.
Μπες μέσα!
-Τι θα γίνει μ' αυτήν; Σου θυμίζει τίποτα; -Ήταν ζωντανή όταν την άφησα.
-Και τι θα γίνει μ' αυτό; -Αυτό δεν είναι τίποτα.
Πρέπει να σημαίνει κάτι... όλες αυτές οι εικόνες.
Ποιες εικόνες;
-Δεν το καταλαβαίνω αυτό. -Σταμάτα να παίζεις παιχνίδια μαζί μου.
-Σταμάτα να μου λες ψέματα. -Δε λέω ψέματα.
Βοήθησέ με. Κάνε με να καταλάβω.
Έχω αυτό το παζλ μπροστά μου και δε βγάζει νόημα.
Νομίζεις ότι βγάζει νόημα για εμένα; Είμαι μπερδεμένος, όπως και εσύ.
Άσε με να σε ρωτήσω κάτι. Έχει ακούσει την ακτή Σελ;
-Βέβαια. -Ξέρεις πώς να πας εκεί;
-Ναι. -Πες μου.
-Πρέπει να πας στο... -Πού; Πού πας;
Δώσ' μου ένα λεπτό.
Δεν μπορείς να θυμηθείς, έτσι δεν είναι;
Νομίζεις ότι αυτό είναι λίγο παράξενο;
Περίμενε. Έχω κάτι καλύτερο.
Πότε ήταν η τελευταία φορά, πού έκανες κάτι κατά τη διάρκεια της μέρας;
-Τί εννοείς; -Απλώς εννοώ, κατά τη διάρκεια της μέρας.
Στο φως της ημέρας.Πότε ήταν η τελευταία φορά που θυμάσαι να το είδες;
Δε μιλάω για κάποια απόμακρη, μισοξεχασμένη παιδική ανάμνηση.
Εννοώ, σαν χθες. Την προηγούμενη εβδομάδα. Πότε;
Έχεις έστω κάποια ανάμνηση;
Δεν έχεις, έτσι δεν είναι;
Δε νομίζω, ότι ο ήλιος καν υπάρχει σ' αυτό το μέρος.
Γιατί ήμουν ξύπνιος, για ώρες και ώρες και η νύχτα ποτέ δεν τελειώνει.
-Αυτό είναι τρελό. -Και βέβαια, είναι τρελό.
Αλλά άκουσέ με, Μπέρνστεντ. Δεν είμαι μόνο εγώ.
Είμαστε όλοι μας. Κάνουν κάτι σ' όλους μας.
Σκάσε. Άκουσα αρκετά!
-Σε παρακαλώ, άκουσε... -Σκάσε!
Πρέπει να υπάρχει μια εξήγηση.
Εξήγησε αυτό.
Συγγνώμη πάρα πολύ.
Δεν ήθελα ποτέ να σε πληγώσω. Δεν ξέρω γιατί το έκανα.
Μακάρι να μπορούσα να το πάρω πίσω.
Δεν το έκανες εσύ.
Η σχέση σου,
οτιδήποτε νομίζεις ότι έκανες, δεν το έκανες.
Δεν πιστεύω ότι έγινε.
-Τί εννοείς; -Αυτό θα φανεί τρελό.
Εάν δεν ξέραμε ο ένας τον άλλον μέχρι τώρα;
Εάν η πρώτη φορά που συναντηθήκαμε, ήταν χθες βράδυ στο διαμέρισμά μας;
Και ότι θυμάσαι,
και όλα αυτά, που υποτίθεται θυμάμαι, δε συνέβησαν ποτέ πραγματικά.
Κάποιος απλώς θέλει να νομίζουμε ότι έγιναν.
Αλλά, πώς μπορεί αυτό να είναι αλήθεια;
Θυμάμαι τόσο ζωντανά, που σε συνάντησα.
Θυμάμαι να ερωτεύομαι μαζί σου.
-Θυμάμαι να σε χάνω. -Ο χρόνος τελειώνει.
Όχι, περίμενε.Ακόμα ένα λεπτό.
Σ' αγαπώ, Τζών.
Δεν μπορείς να προσποιηθείς κάτι σαν και αυτό.
Όχι, δεν μπορείς.
Επιθεωρητά; Κύριε;
Ο ντετέκτιβ Βαλένσκι, αυτοκτόνησε χθες βράδυ.
Νόμιζα, ότι έπρεπε να το ξέρετε.
Ο αρχηγός ήθελε να σας δει. Κύριε;
Ήξερα, ότι θα εντοπίζατε το δολοφόνο.
Κορδόνια παπουτσιών.
Πώς μπορούμε να σας εξυπηρετήσουμε, κύριε; -Μπορείτε να κοιμηθείτε.
Κοιμηθείτε. Κοιμηθείτε.
Καλό απόγευμα.
Ήθελα να είμαι ο πρώτος, που θα σε συγχαρώ, σχετικά με την υπόθεση.
Πήγαινέ μας στο Μέρντοκ.
Κοιμήσου.
Ήξερα, ότι θα ερχόσουν τελικά.
Δεν είναι ώρα, να μου δώσεις κάποιες απαντήσεις;
Ναι, φυσικά. Δεν κάθεστε, παρακαλώ;
Έρχομαι εδώ συχνά.
Είναι από τα λίγα μέρη, που μπορώ να βρω λίγη ησυχία.
Βλέπεις, έχουν μια απέχθεια προς το νερό.
Κάποιος θα μπορούσε να το πει, φοβία.
Ποιοί είναι αυτοί; Τί θέλουν από εμένα;
Σωστά.
Προς το παρόν, ας πούμε ότι είσαι το αντικείμενο του πειράματός τους.
Όλοι είμαστε.
Συγγνώμη, αλλά δεν έχω χρόνο, να το κάνω αυτό σωστά.
Όλα αυτά που πρέπει να μάθεις είναι σ' αυτή τη σύριγγα.
Χρειάζεται να κάνεις ένεση στον εαυτό σου. Είναι ο μόνος τρόπος να καταλάβεις.
-Αστειεύεσαι, σωστά; -Μας τελειώνει ο χρόνος!
-Πρέπει να το κάνεις, τώρα. -Δώσε μου το πιστόλι.
Είναι περισσότερο διαταραγμένος, απ' ότι νομίζαμε.
Μπορεί να μην είμαι ο κριτής προσωπικοτήτων, που είσαι,
αλλά είσαι αυτός, που δείχνει διαταραγμένος.
Δεν ξέρεις τι κάνεις.
Τί είναι μέσα σ' αυτό ακριβώς, Δόκτωρ;
Όλες οι απαντήσεις, που έψαχνες. Σου ορκίζομαι.
Νομίζω, ότι θα το κρατήσω αυτό για ασφάλεια, αν δε σε πειράζει.
Πάμε, Δόκτωρ.
Πάμε; Πού πάμε;
Ακτή Σελ.
Εκεί είναι που ήθελες να πας, έτσι δεν είναι, ο ωκεανός;
Δε θα βρεις τίποτα εκεί. Ήμουν εκεί...
Τότε μπορείς να μας δείξεις το δρόμο.
Δε θα το κάνω. Αρνούμαι. Δεν μπορείτε να μ' αναγκάσετε να πάω εκεί.
Δεν καταλαβαίνετε; Θα μας περιμένουν.
Δεν καταλαβαίνω. Υπήρχε μια γέφυρα εδώ.
Δοκίμασέ το ξανά και οι φίλοι σου θα σε βρουν στο κανάλι.
Μη με πειράξετε. Θα σας πω τα πάντα.
Δεν έχει νόημα πια, έτσι και αλλιώς.
Τί;
Ποιοί είστε εσείς;
Πρέπει να πάμε στο τέλος του καναλιού.
Θα σας δώσουμε μερικά πιο όμορφα πράγματα σύντομα.
-Άννα. -Δεν είμαι η Άννα.
Θα είσαι σύντομα.
Έχω μια άλλη χρήση γι' αυτήν πρώτα.
Τούς ονομάζω Ξένους.
Μας απήγαγαν και μας έφεραν εδώ.
Η πόλη, τα πάντα μέσα σ' αυτήν... είναι το πείραμά τους.
Ανακατεύουν και συνταιριάζουν τις αναμνήσεις μας, όπως τούς βολεύει,
προσπαθώντας να χωρίσουν, ότι μας κάνει ξεχωριστούς.
Μια μέρα, κάποιος μπορεί να είναι επιθεωρητής.
Την άλλη, κάποιος τελείως διαφορετικός.
Όταν θέλουν να εξετάσουν ένα δολοφόνο, για παράδειγμα,
απλά σταμπάρουν έναν πολίτη, με νέα προσωπικότητα.
Κανονίζουν μια οικογένεια γι' αυτόν, φίλους, μια ολόκληρη ιστορία...
ακόμα και ένα χαμένο πορτοφόλι.
Μετά παρατηρούν τα αποτελέσματα.
Θα συνεχίσει κάποιος, που τού έχει δοθεί η ιστορία ενός δολοφόνου, σ' αυτό το δρόμο;
Ή είμαστε, στην πραγματικότητα, περισσότερο από το σύνολο των αναμνήσεων μας;
Αυτή η ιστορία, του να γίνεις εσύ δολοφόνος, ήταν μια άτυχη σύμπτωση.
Είχες δεκάδες ζωές πριν.
Έτυχε να ξυπνήσεις...
καθώς σε στάμπαρα μ' αυτήν την ιστορία.
Γιατί τα κάνουν όλα αυτά;
Είναι η ικανότητας μας για μοναδικότητα, η ψυχές μας...
που μας κάνουν διαφορετικούς απ' αυτούς.
Νομίζουν, ότι θα βρουν την ανθρώπινη ψυχή...
εάν καταλάβουν, πώς λειτουργούν οι αναμνήσεις μας.
Έχουν συλλογικές αναμνήσεις. Μοιράζονται ένα κοινό μυαλό.
Πεθαίνουν. Η φυλή τους βρίσκεται στο χείλος της εξαφάνισης.
-Νομίζουν, ότι μπορούμε να τούς σώσουμε. -Πού κολλάω εγώ;
Είσαι διαφορετικός.Αντιστάθηκες στην προσπάθεια μου να σε σταμπάρω.
Κάπως, ανέπτυξες την ικανότητά τους να Συντονίζονται.
Έτσι μπορούν ν' αλλάζουν τα πράγματα, έτσι έφτιαξαν αυτήν την πόλη.
Έχουν μηχανές θαμμένες κάτω από την επιφάνεια...
που τούς επιτρέπουν να κεντράρουν τις τηλεπαθητικές τους ενέργειες.
Ελέγχουν τα πάντα εδώ, ακόμα και τον ήλιο.
Γι' αυτό είναι πάντα σκοτάδι. Δεν μπορούν ν' αντέξουν το φως.
Γιατί σε χρειάζονται;
Όταν αρχικά μάς έφεραν εδώ,
απέσπασαν ότι ήταν μέσα μας και αποθήκευσαν τις πληροφορίες,
τις ανέμιξαν, σαν μπογιά...
και μάς επέστρεψαν αναμνήσεις, της δικής τους επιλογής.
Αλλά ακόμα χρειάστηκαν έναν καλλιτέχνη, για να τούς βοηθήσει.
Κατάλαβα τον ανθρώπινο νου, καλύτερα απ' ότι ποτέ θα μπορούσαν,
έτσι μου επέτρεψαν να διατηρήσω τις ικανότητές μου, ως επιστήμονας...
γιατί τις χρειάζονταν.
Με ανάγκασαν να διαγράψω οτιδήποτε άλλο.
Καταλαβαίνεις, πώς είναι να διαγράφεις το ίδιο σου το παρελθόν;
Και το παρελθόν μου; Η παιδική μου ηλικία;
Ακτή Σελ. Θείος Καρλ.
Τί σχετικά μ' αυτό; Ήταν κενό όταν το βρήκα.
Ακόμα δεν καταλαβαίνεις. Δεν ήσουν ποτέ παιδί.
Όχι σ' αυτό το μέρος.
Η ιστορία σου είναι μια ψευδαίσθηση, μια εφεύρεση,
όπως όλων μας.
Έκανες αυτά τα σχέδια πραγματικότητα με το χάρισμά σου.
Λες ότι μας έφεραν εδώ.
Από πού;
Συγγνώμη, δε θυμάμαι.
Κανείς από εμάς δε το θυμάται... τί ήμασταν κάποτε...
τί έχουμε γίνει...κάπου αλλού.
Σας έφερα μέχρι εδώ. Δε με χρειάζεστε άλλο.
Πάμε.
Δεν υπάρχει ωκεανός, Τζων.
Δεν υπάρχει τίποτα πέρα από την πόλη.
Το μόνο οικείο μέρος υπάρχει...
στο κεφάλι σου.
Σταμάτα!
Σε παρακαλώ!
Τώρα ξέρεις την αλήθεια.
Θ' αφήσεις τον εαυτό σου να παραδοθεί.
ή θα έχει ως αποτέλεσμα το θάνατό της.
Και τί με νοιάζει;
Δεν είναι η πραγματική μου γυναίκα. Δεν είναι τίποτα για 'μένα.
Αλλά παρ' όλα αυτά νοιάζεσαι, έτσι δεν είναι, κ.Μέρντοκ;
Έγινα το τέρας, που επρόκειτο να γίνεις.
Να τερματίσω τη ζωή της, όπως θα έκανες εσύ;
-Μην την πειράξεις, σε παρακαλώ. -Τότε παραδόσου.
Κοιμήσου.
Τώρα.
Κοιμήσου.
Σκότωσέ τον.
Σκότωσέ τον!
Είναι δυνατός, ναι, επικίνδυνος.
Αλλά μπορεί επίσης να μας οδηγήσει σ' αυτό που ψάχνουμε.
Aυτό που ο γιατρός ονομάζει ψυχή.
Είναι καιρός να προχωρήσουμε το πείραμά μας στην τελική φάση.
Δε χρειαζόμαστε πια τα άλλα υποκείμενα.
Ο καιρός για μελέτη τελείωσε.
Είναι καιρός να γίνουμε ένα με τον Τζων Μέρντοκ.
Ήρθε η ώρα, Δόκτωρ. Στάμπαρε.
Κλείστο!
Κλείστο για πάντα.
Τί κάνεις;
Θέλουν να σε σταμπάρουν με τις δικές τους συλλεκτικές μνήμες.
Θέλουν να σε κάνουν έναν απ' αυτούς...
ώστε να μοιράσουν την ψυχή σου.
Αλλά έχω άλλα σχέδια.
Στάμπαρε, Δόκτωρ. Όχι άλλη ανυπακοή.
Συγγνώμη. Ο πόνος θα διαρκέσει μόνο μια στιγμή.
Θυμήσου, Τζων.
Θ' ανέβεις σε μεγαλύτερα επίπεδα, απ' αυτά.
Μια μέρα, όταν θα μεγαλώσεις, θα καταλάβεις.
Θυμήσου.
Αυτό είναι, Τζων. Η εξάσκηση σε βελτιώνει.
Τώρα, θυμήσου τι σου είπα. Μη μιλάς ποτέ σε ξένους.
Τζων θυμήσου.
Προφανώς αναρωτιέσαι, γιατί εμφανίζομαι συνέχεια στις αναμνήσεις σου.
Είναι γιατί εισήγαγα τον εαυτό μου μέσα σ' αυτές.
Κατασκευάστηκαν, για να σε διδάξουν σχετικά με τους Ξένους.
Σου δίνω μια ζωή γνώσης, μέσα σε μια και μόνο σύριγγα.
Θα επιβιώσεις, Τζων. Θα βρεις δύναμη μέσα στον ίδιο σου τον εαυτό.
Και θα υπερισχύσεις.
Θυμήσου.
-Γειά σου, θείε Καρλ. -Τζώνυ!
Παρ' του τον αέρα, Τζων. Ίσως μια μέρα θα δουλέψει για σένα.
Αυτή είναι η μηχανή, που χρησιμοποιούν οι Ξένοι για να ενισχύσουν τις σκέψεις τους,
η μηχανή, που αλλάζει τον κόσμο τους.
Πρέπει ν' αποκτήσεις τον έλεγχο. Πρέπει να κάνεις τη μηχανή δική σου.
Ξέρω ότι μπορείς να τούς νικήσεις, αλλά πρέπει να συγκεντρωθείς.
Κάτι πάει στραβά.
Δεν υπάρχει ώρα για ρομαντισμό.
Ο κόσμος μπορεί να γίνει, ότι θα τον κάνεις.
Τί έκανες;
Έχεις τη δύναμη να κάνεις τα πάντα πραγματικότητα...
αλλά πρέπει να δράσεις τώρα.
Ήξερα ότι μπορούσες να το κάνεις, Τζων. Έχεις τη δύναμή τους τώρα.
-Ελέγχεις τις μηχανές τους. -Πού είναι η Έμμα;
Δεν είναι η Έμμα πια. Την ξανασταμπάρανε.
-Δώσ' της πίσω τις αναμνήσεις της. -Δεν μπορώ.
Οι εγκαταστάσεις που αποθήκευαν τις αναμνήσεις, έχουν καταστραφεί.
Συγγνώμη.
Τί πρόκειται να κάνεις;
Θα φτιάξω τα πράγματα.
Μου είπες, ότι έχω τη δύναμη, έτσι δεν είναι;
Μπορώ να κάνω αυτές τις μηχανές, ότι θέλω.
Να κάνω αυτόν τον κόσμο οτιδήποτε θέλω εγώ.
Αρκεί να συγκεντρωθώ αρκετά.
Πού πήγαινες;
Στην ακτή Σελ.
-Πόσο είναι το κόμιστρο; -Ένα τέταρτο.
-Kαθίστε. -Ω, όχι κύριε!
Σ' ευχαριστώ.
Σε περίμενα.
-Τί κάνεις; -Απλώς κάνω μερικές αλλαγές.
-Είμαστε σίγουροι, ότι αυτό θέλουμε; -Θα πάρω τα ρίσκα μου.
Πεθαίνω, Τζων.Τα αποτυπώματά σου, δεν είναι συμβατά με το είδος μου.
Αλλά ήθελα να ξέρω πώς ήταν.
Πώς νιώθεις.
Ξέρεις, πώς υποτίθεται ότι έπρεπε να νιώσω.
Αυτό το άτομο δεν είμαι εγώ. Ποτέ δεν ήμουν.
Ήθελες να ξέρεις, τί είναι αυτό που μάς κάνει ανθρώπινους.
Λοιπόν, δεν πρόκειται να το βρεις εδώ.
Έψαχνες στο λάθος μέρος.
Είναι τόσο όμορφα εδώ.
Τόσο φωτεινά.
Ξέρεις αν η ακτή Σελ, είναι εδώ κοντά;
Νομίζω είναι αυτή εκεί.
Πηγαίνω προς τα εκεί και εγώ.
Θα ήθελες να με συνοδεύσεις;
Σίγουρα.
Είμαι η Άννα παρεπιμτόντως. Ποιό είναι το όνομά σου;